fleur born (1994) is een visuele en schrijvende maker. analyseren, fotograferen, schrijven en vormgeving vormen een rode draad in haar leven. ze voegt ze graag samen om zich te uiten, haar ervaringen te delen en de wereld te vertalen naar iets wat ze begrijpt en kan laten zien.
een plek voor mezelf
ik zie nog helder voor me hoe ik als klein meisje, ik denk dat ik 9 was, de hele zondag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat (voor de begrippen van een 9-jarige) achter de computer zat. in mijn pyjama, in de computerkamer. wat ik deed? een skatemagazine ontwerpen in powerpoint met plaatjes die ik zocht via google. ik verzamelde van alles, totdat het naar mijn idee een mooi boekwerkje was. pap draaide het voor me uit. nietjes erdoor. tróts dat ik was! ik bracht het naar de lokale skateshop waar ik kind aan huis was en ieder weekend wel om stickers vroeg nog voordat ik een skateboard had.
liefde voor vormgeving, het visuele, was dus al vroeg in mijn leven te bespeuren. met een fotograferende vader met een dtp-baan destijds, werd die liefde alleen maar gestimuleerd. ondanks dat had ik de droom om paleontoloog te worden (hiervoor geef ik jurassic park de schuld). toen dat eenmaal meer naar de achtergrond verdween, kwam daar een ander beroep voor in de plaats. ik wilde nog steeds graven, maar in de menselijke psyche. weten waarom mensen zijn zoals ze zijn, doen zoals ze doen. en dat wil ik nog steeds.
glansrijk zonder glinstering
zonder cijfers in mijn pakket was een studie psychologie echter geen optie. mijn talenknobbel bracht me uiteindelijk bij de studie journalistiek. met een schrijvende moeder werd ook die keuze aangemoedigd. terwijl ik opleefde in mijn creativiteit, verloor ik tijdens het harde werken stukjes van mezelf waarvan ik al had geleerd dat ik ze moest verstoppen. ik mocht geweldige producties en reizen maken, creëerde alle omstandigheden, een cv en een eigen productiebedrijf voor een glansrijke carrière, maar raakte mijn eigen glinstering kwijt voor zover ik die al niet was verloren.
maken zonder masker
creëren stond in de jaren daarna ver bij me vandaan. ik wilde en kon het niet. maar toen ik eenmaal stopte met vluchten en er klaar voor was, werd de weg naar mezelf de voedingsbodem voor schrijfsels en creaties. creaties in lijn en in contact met mezelf. iets wat om kwetsbaarheid vraagt. iets wat vraagt om mezelf te durven ontmoeten, te leren kennen op manieren die me nog geheel onbekend zijn. om me open te stellen, keer op keer op keer. iets wat me vraagt om dapper te zijn en dapper te blijven.
de creaties helpen me om dat wat ik aantref, voel, zie, ervaar en poog te begrijpen een plek te geven. ze helpen me mezelf te uiten – iets wat essentieel voor mij is. daarom deel ik het ook graag met de wereld. ik vind er een plek voor mezelf waar ik mag zijn zonder masker. een plek die voor sensitievelingen als ik niet altijd voelbaar is. maken doe ik dan ook voor mezelf, maar ik vind het geweldig wanneer iemand zich in mijn creaties gezien voelt, geraakt of begrepen. daarom hoop ik dat mijn werk niet alleen een plek vormt voor mezelf, maar ook voor anderen.
rauwe troost
onlangs stelde ik mijn eerste dichtbundel samen. deze is vanaf 24 januari uitleenbaar bij bibliotheek neude in utrecht. lees het verhaal achter de bundel, wat het nog meer is en hoe je bij interesse zelf aan een exemplaar komt.
fleur born 