fleur born (1994) is een visuele en schrijvende maker. analyseren, fotograferen, schrijven en vormgeving vormen een rode draad in haar leven. ze voegt ze graag samen om zich te uiten, haar ervaringen te delen en de wereld te vertalen naar iets wat ze begrijpt en kan laten zien.
een plek voor mezelf
ik zie nog helder voor me hoe ik als klein meisje, ik denk dat ik 9 was, de hele zondag, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat (voor de begrippen van een 9-jarige) achter de computer zat. in mijn pyjama, in de computerkamer. wat ik deed? een skatemagazine ontwerpen in powerpoint met plaatjes die ik zocht via google. ik verzamelde van alles, totdat het naar mijn idee een mooi boekwerkje was. pap draaide het voor me uit. nietjes erdoor. tróts dat ik was! ik bracht het naar de lokale skateshop waar ik kind aan huis was en ieder weekend wel om stickers vroeg nog voordat ik een skateboard had.
liefde voor vormgeving, het visuele, was dus al vroeg in mijn leven te bespeuren. met een fotograferende vader die destijds een vormgevingsbaan had, werd die liefde alleen maar gestimuleerd. ondanks dat had ik de droom om paleontoloog te worden (hiervoor geef ik jurassic park de schuld). toen dat eenmaal meer naar de achtergrond verdween, kwam daar een ander beroep voor in de plaats. ik wilde nog steeds graven, maar in de menselijke psyche. weten waarom mensen zijn zoals ze zijn, doen zoals ze doen. en dat wil ik nog steeds.
glansrijk zonder glinstering
zonder cijfers in mijn pakket was een studie psychologie echter geen optie. mijn talenknobbel bracht me uiteindelijk bij de school voor journalistiek. met een schrijvende moeder viel ook die appel niet ver van de boom. terwijl ik opleefde in mijn creativiteit, verloor ik tijdens het harde werken stukjes van mezelf waarvan ik al had geleerd dat ik ze moest verstoppen. ik mocht geweldige producties en reizen maken, creëerde alle omstandigheden, een cv en een eigen productiebedrijf voor een glansrijke carrière, maar raakte mijn eigen glinstering kwijt voor zover ik die al niet was verloren.
maken zonder masker
creëren stond in de jaren daarna ver bij me vandaan. ik wilde en kon het niet. maar toen ik er eenmaal klaar voor was om te stoppen met vluchten, werd de weg naar mezelf de voedingsbodem voor schrijfsels en creaties. creaties in lijn en in contact met míj. iets wat ik voorheen niet kon, omdat het me vraagt om kwetsbaar, eerlijk en dapper te zijn. om mezelf te durven ontmoeten en te leren kennen op manieren die me nog geheel onbekend zijn. op manieren die ik nog niet altijd wil of durf te zien, maar waar ik me moedig voor blijf openstellen.
de creaties helpen me om dat wat ik aantref, voel, zie, ervaar en poog te begrijpen een plek te geven. ze helpen mij mezelf te uiten – iets wat essentieel voor me is. ik vind er een plek voor mezelf waar ik mag zijn zonder masker. een plek die voor sensitievelingen als ik niet altijd voelbaar is. maken doe ik dan ook voor mezelf, maar ik vind het geweldig wanneer iemand zich in mijn creaties gezien voelt, geraakt of begrepen. daarom hoop ik dat mijn werk niet alleen een plek vormt voor mezelf, maar ook voor anderen.
rauwe troost
onlangs stelde ik mijn eerste dichtbundel samen. lees het verhaal achter de bundel, waar je het kunt lezen, wat het nog meer is en hoe je bij interesse zelf aan een exemplaar komt.
fleur born 